Archief‎ > ‎2012‎ > ‎

Madeleine dag 3: Kruistocht

Geplaatst 14 feb. 2015 11:28 door Siep de Vries   [ 15 mrt. 2016 15:17 bijgewerkt ]

Goedemorgen allemaal! Waar gisteren de dag vochtig begon, straalt de zon ons vandaag vrolijk tegemoet vanaf het moment dat we de gordijnen opentrekken. Daar moeten we iets mee gaan doen. We hebben vanochtend even met zijn allen overlegd en we hebben besloten dat het tijd is om vandaag ons steentje bij te dragen aan het in kaart brengen van de wereld. We gaan op expeditie op de fiets.


In het Zuid-Limburg van Frankrijk hebben ze nog best wel veel onontgonnen  gebied wat door ons in kaart gebracht moet worden. Ons oog is vandaag gevallen op de berg die lokaal bekend staat als de Croix de Fer. Het schijnt dat er bovenop die berg een ijzeren kruis staat, maar ja, zoals voor zoveel geldt: eerst zien, dan geloven. Iedereen kan wel beweren dat er een ijzeren kruis staat. Wie heeft bijvoorbeeld met eigen ogen het Monster van Loch Ness mogen aanschouwen, tenslotte? Wees gerust, de expeditie uit Drachten gaat voor jullie op onderzoek uit en rust niet voor de onderste band boven is.


De Croix de Fer is volgens dezelfde geruchten een berg van de buitencategorie. Niet dat dat wil zeggen dat de rest van de bergen overdekt is, het geeft meer aan dat je deze berg beter niet op je stadsfiets, met een krat bier achterop kunt beklimmen. En dat klopt wel. Wat een berg! En vooral: wat een ontzettend lange beklimming. De klim naar Croix de Fer is achtentwintig kilometer en het hoogste punt is 2067 meter. Verder zitten in deze klim hele stukken met een stijgingspercentage van 10 procent en meer. Het is echt een behoorlijk stevige klim naar de top.


Maar dat de klim lang is, is in dit geval niet erg, want hij is echt super mooi. De klim is een grote ansichtkaart die aan je voorbij trekt. En je hoeft er niet eens een postzegel op te plakken.

Aangekomen op de top, moeten we natuurlijk als allereerste even controleren of dat kruis er wel echt staat. Nou, jullie kunnen ons op ons woord geloven, er staat echt een croixje de fer. 't is niet zo'n kruis van mythische proporties die we in de verhalen gehoord hebben, maar er staat inderdaad een kruisje.


De Glandon hebben we  er na de beklimming van de Croix de Fer ook nog even aan vastgeplakt. Zo na de Croix de Fer stellen de ontberingen om de Glandon te onderzoeken, niet zoveel meer voor. 100 meter klimmen, ook nog met een aanloop in de vorm van een kleine afdaling en je bent alweer boven. Hier was geen ijzeren kruis te bekennen, dus de naam Croix de Fer voor de Croix de Fer is inderdaad een goede naam.


En je raadt het denk ik al, daar komt ie weer hoor: de expeditie gaat weer AFdalen! Inderdaad, AFdalen.  Bij een lange klim mag je ook een lange afdaling verwachten en dit was inderdaad kilometers lang plezier. Waarschijnlijk had de afdaling ook prachtige vergezichten en stond het er vol met marmotten, maar ik heb er vrij weinig van gezien. De concentratie was namelijk hard nodig voor alle haarspeldbochten die met een bloedgang op je af kwamen stormen.


Na een supersnelle afdaling van zo'n drie kwartier is iedereen zonder kleerscheuren van de berg afgekomen en we hebben met zijn allen vandaag weer een pracht van een expeditie achter de rug.


Het kippetje met friet bij de lunch hebben we ruimschoots verdiend. Oh en het ijs als toetje bij de lunch ook!