Archief‎ > ‎2013‎ > ‎

Training 1: Trainditie

Geplaatst 14 feb. 2015 11:38 door Siep de Vries   [ 15 mrt. 2016 15:27 bijgewerkt ]

'En we gaan lozzz...'


De woorden waar mijn excentrieke geschiedenisleraar, meneer de Haan, traditioneel de les mee opende, de man die ooit de legendarische zin uitsprak: 'het enige wat je van mijn lessen zult herinneren is: Hitler was een hondje.', schieten door mijn hoofd als de wekker gaat. De trainingen voor onze fietsritjes in de Provence gaan beginnen!


Gauw de fiets pakken, want wie te laat op de training verschijnt krijgt het te horen van de trainer. En geloof me: het verleden heeft geleerd dat je dat niet wilt.


Langzaam druppelt iedereen binnen op de sportschool. Even voor tienen is zo goed als iedereen er. Het wachten is alleen nog op de trainer. Dan gaat ineens de telefoon. De trainer belt: hij gaat deze keer niet mee. Oh, en de rest van de clinic ook niet, want hij heeft andere verplichtingen.


Iedereen barst in lachen uit: de trainer die niet meefietst, dat kan toch niet, hahaha! Maar langzaam verstomt het lachen. De waarheid dringt langzaam door: Ons baken op en naast het asfalt; onze steun en toeverlaat in natte en droge tijden; de  man die er voor je stond of voor je fietste, gaat niet mee! Na vijf clinics wordt er gebroken met een traditie en even staat iedereen er verloren bij. Wat nu?! Zonder trainer kunnen we niet fietsen. Is er eigenlijk wel iemand die hier uberhaupt de weg weet?


Al snel staat er echter al iemand op. 'Jongens, ik doe het wel. Ik ken de omgeving hier wel aardig, en heb ook altijd goed opgelet tijdens de trainingen in de afgelopen jaren.'


Opgelucht haalt de groep adem en maakt zich klaar voor de eerste training van het seizoen. En inderdaad: de rit door de provinsje gaat traditioneel als een geoliede machine, want we vertrekken stipt om tien uur en duurt bijna op de minuut af twee uur. Zelfs sommige tradities worden nu alweer in ere gehouden, want zo nu en dan is rechts toch links.


Volgens mij is er vandaag een hele goede nieuwe trainer opgestaan en blijft ons fietstraditie hiermee gelukkig in stand. Foekje: heel veel succes!  Het belooft weer een hele mooie clinic te worden!


Overigens had meneer de Haan gelijk. Meer heb ik inderdaad niet onthouden van de geschiedenislessen. Nou vooruit, het verhaal van de gevechtspiloot die de propellor van zijn eigen dubbeldekker afschoot is ook blijven hangen.