Archief‎ > ‎2013‎ > ‎

Training 8: Op de barrikaden

Geplaatst 14 feb. 2015 12:15 door Siep de Vries   [ 15 mrt. 2016 15:29 bijgewerkt ]

Nou hehe, vandaag is het eindelijk zo ver. De voorspelling gisteren redelijk, dus we gaan sinds lange tijd weer eens buiten fietsen. Vol goede moed trek ik de gordijnen open: 'GOEIIEMORGGEEeeh..'.


Ehm.. Welk memo heb ik gemist? Alweer ziet de wereld eruit alsof iemand vergeten is om de deur van de koelkast dicht te doen. Geen krokussen die me vrolijk aankijken, maar weer van die witte glibbertroep in de tuin en de thermometer laat getallen zien die angstvallig precies de inhoud van de cypriotische staatskas benaderen.


Aaahh, dit is gewoon de druppel! Sodemieter op, winter! De tijd is aangebroken om drastisch actie te ondernemen. Aanschouw:


- Aanvalsplan fiets de winter het land uit -


Stap 1: we veranderen voor nu en altijd 'Maart roert zijn staart' in 'Maart heeft ijs in de vaart'. Zo. Hebben we dat even rechtgezet. En voor de zekerheid pakken we April ook alvast even mee. Van 'April doet wat ie wil' maken we vanaf nu 'April voelt nog steeds wat kil'.


Stap 2: we klimmen gewoon op die fiets. Desnoods sneeuwkettingen erop, maar we laten ons niet kennen en gaan gewoon. We zijn toch geen eitjes.. Hup, rijden met die handel en een dikke middelvinger naar deze baggerlente.


Dus, we hijsen ons in ons 'laagjes' fietspak zodat we in staat zijn om de helse poolwind te trotseren en fietsen met een grote boog om de spinningfietsen heen.  Hierbij pikt de trainster overigens wel een stukje glas op (Heineken, om en nabij 2013, aldus kenners), waarna haar achterband sissend kenbaar maakt daar niet zo gediend van te zijn.


Gelukkig is Klaas HofsteDE nabij. Klaas Hofstede: Ervaren fietspoetser en in zijn vrije tijd mag hij ook zeer graag bandjes fixen. Geheel belangeloos en zonder er ook maar iets voor terug te verwachten vervangt Klaas Hofstede haar achterband, terwijl de rest van de ploeg in het waterige zonnetje goedkeurend toekijkt.


En de rest van de rit? Tja, dat ging eigenlijk van een leien dakje. Op hoge snelheid fietsen we de wind warm, dus de winter is weer wat verder het land uitgedrukt. Oh ja, in ons jeugdig enthousiasme missen we bij de aanblik van een viaduct (aaaanvalluuuhh!!) nog een afslag.


Paaseitje dus eigenlijk :-).