Archief‎ > ‎2013‎ > ‎

Ventoux dag 1: Proeven

Geplaatst 14 feb. 2015 12:41 door Siep de Vries   [ 15 mrt. 2016 15:29 bijgewerkt ]

De jaarlijkse clinic, het is inmiddels een beproefd recept. Voor de zesde keer alweer is een berg het slachtoffer om door ons verschalkt te worden. Dit jaar is het alleen toch een beetje anders. Met een nieuwe ‘baas’ en begeleiding als ingredienten zal de clinic waarschijnlijk een nieuwe smaaksensatie opleveren.


Daarom beginnen we vandaag rustig. Zo kunnen de fietserkes weer even wennen aan het klimmen en krijgt de begeleiding een voorproefje van hun taken. En de prachtige omgeving.


De route die we vandaag rijden is echt schitterend. Een tocht van zo’n 60 kilometer met eenvoudige klimmen over rustige wegen, en geweldige vergezichten over de omgeving. Het weer krijgt ook nog eens een tien met een griffel. In een opperbeste stemming verorberen we de route en de complimenten aan onze ‘baas’ voor deze supermooie tocht.


Maar toch, ook al was het een prachtige rit: het hoogste punt van de dag is niet het hoogtepunt van de dag.


Daarvoor stappen we namelijk in de auto’s. We gaan een bezoek brengen aan Domaine de Marrotte, een wijnboer die hier in de regio zit en aan ons wel wil uitleggen hoe je nu eigenlijk van druif tot wijn komt.


Maar eerst moeten we nog op zoek naar brandstof. Aangezien een paar van de wagens alleen nog maar voorzichtig mogen proeven van hun dieselinfuus, wordt het hoog tijd om de auto’s te voorzien van een vers borreltje. Al gauw blijkt dat zelfs twee Toms samen als navigator eigenlijk net de Lotto is. Diesel? Nee, staat niet op de kaart.. Maar na veel omzwervingen langs gecamoufleerde tankstations en hogeschool stuurmanoeuvres waarbij we wat lokale inwoners voorbij het kookpunt krijgen, is het zover: Ja, gas! Oleee!


Toch? De lokale Franse middenstand is niet heel duidelijk in hun boodschap of ze nu open of dicht zijn, dus nog maar heel even verder op speurtocht. Gelukkig is de pomphouder in dit dorp geen monopolist en voert hij ook nog eens een moordende prijsoorlog met zijn concullega die we even later verderop in het dorp vinden.


Mooi zo, met vers sap voor een eersteklas prijsje in de tanks kunnen we op nu op pad naar dat andere sap. Over een parcours waar rallycoureurs smekend voor op de knieeen zouden gaan, bereiken we vlot en mooi op tijd het Domaine de Marrotte, waar de gastheer ons verwelkomt met verhalen over studies in bier en wijntechnologie en tot je knieen in de blubber staan voor je druiven. Zelfs het leven van een wijnmaker gaat niet over Rozen. Hij drukt ons een ghettoblaster en een landkaart van het domaine in de handen en vertelt aan ons dat de rondleiding gepresenteerd wordt door de ghettoblaster, zodat hij zich volledig kan richten op het in perfecte staat houden van zijn zo geliefde druiven.


Dus nemen we als volleerde homies de ghettoblaster op de arm en lopen we onder het genot van bijpassende muziek door het wijnghetto, waar onze virtuele gastheer haarfijn uitlegt waar die wijn van hun vandaan komt.


Maar een bezoek aan de wijnboer kun je natuurlijk niet afsluiten zonder geproefd te hebben van hun goddelijke druivennectar. Eindelijk, het moment is daar: de flessen worden geopend. Alle kleuren, van wit, via rose naar rood passeren de mond. En de wijnen kunnen de goedkeuring van de meester wegdragen.


Als een ware god in Frankrijk sluiten we deze dag af op het terras van het Domaine, onder het genot van een hapje en een drankje en met een prachtig uitzicht op onze eindproef.


Deze dag was absoluut geen beproeving. Sterker nog, het smaakte geweldig!