Archief‎ > ‎2014‎ > ‎

Eiffeltraining 3: Malen om koffie

Geplaatst 14 feb. 2015 13:43 door Siep de Vries   [ 15 mrt. 2016 15:33 bijgewerkt ]

18 mei 2014


'Denk erom, we verzamelen om half tien bij het rugbyveld!'


Wees gerust, we zijn niet geswitcht van sport, alleen maar van startlocatie. The Sportsclub is vandaag namelijk nog druk bezig om de laatste kwastjes verf op de muur te smeren, want vanavond is de grote heropening van ons clubhuis. Er gaan zelfs geruchten dat er nu een loungebank staat. En dat alleen al is genoeg reden om ze daar nu maar even niet lastig te vallen.


Aangekomen bij het rugbyveld denk ik even dat ik bij de verkeerde plaats ben aangekomen. Allemaal fietsen die ik niet ken! Even checken: zelfde pakje als ik.. Helm ook.. Ja! Het is mijn clubje! Het is maar goed dat we allemaal in dezelfde kleding rijden, anders was ik voor de zekerheid toch doorgefietst naar The Sportsclub.


Het rollend materieel heeft een behoorlijke upgrade ondergaan. Het is moeilijk om te zien wat er harder glimt. Het carbon blinkt aan alle kanten, maar voor de trotse eigenare(sse)n moet je helemaal de zonnebril opzetten. Gelukkig is het weer redelijk perfect vandaag, dus de fietsen blijven deze rit mooi glimmen. De Prodent smiles zijn wel in gevaar, want er zijn muggen gesignaleerd.


Tijd om op te zadelen naar Lauwersoog, waar de koffie voor ons klaarstaat. Wel een beetje doorfietsen natuurlijk, want niemand houdt van koude koffie, of warme cola.


Ongeveer halverwege hebben we een kort oponthoud. Een schaap loopt ons tegemoet. Het arme schaap kijkt ons schaapachtig aan. Alle andere schapen zitten nog achter de dam, dus dit was waarschijnlijk een inschattingsfoutje. Na een kort overleg met zichzelf kiest ie eieren voor z'n geld. Ik denk dat ie gehoord heeft dat iemand 'shoarma!' roept. Dwars door de sloot vlucht ie terug naar z'n soortgenoten. De boer houdt z'n schaapjes op het droge. Er staat geen water in.


Ondertussen is de koffie wel weer wat verder afgekoeld. Tandje erbij! Voor we het doorhebben is Lauwersoog al in zicht. En de koffie dus ook!


Strategisch worden de bolides neergevlijd voor het terras. Zodra iedereen het erover eens is dat de fietsen terrasproof geparkeerd zijn, is het koffie, koffie-tijd. Inderdaad: zelfs twee keer koffie, want we krijgen een rondje van het huis.


Met de nodige moeite wordt iedereen weer losgeweekt van het terras. Maar de plicht roept weer. Ook nieuwe fietsen rijden niet vanzelf naar huis.


We hoeven nu niet meer bang te zijn dat de koffie koud wordt, maar toch houden we het tempo er lekker in.


Thuis hebben we ook koffie.