Archief‎ > ‎2014‎ > ‎

Training 8: Sportschoolreisje

Geplaatst 14 feb. 2015 13:29 door Siep de Vries   [ 15 mrt. 2016 15:40 bijgewerkt ]

22 maart 2014


Schoolreisje. HET hoogtepunt van het jaar. Waar je al maaaanden van te voren naar uitkeek. Met z'n allen in de bus naar de verkeerstuin of de kampeerboerderij, om daar een hele dag dikke pret te maken.


Dat gevoel heb ik dus ook altijd bij onze trainingen op de Posbank. En vandaag was het zover: schoolreisjuh!! Tas klaarmaken: zakgeld, poncho, ontbijtkoek, wicky en platgedrukte kadetten erin en gaan!


Aangekomen in de omgeving van Rheden, zien we al snel dat de verkeerstuin, pardon ik bedoel de Posbank, open is. En zoals 't hoort bij een schoolreisje moet iedereen nu eerst even plassen. Even al die opgekropte spanning eruit. Joepie! Niks kan 't schoolreisje meer in de weg staan.


Of toch niet.. Donkere wolken drijven langzaam maar vastberaden in de richting van de top. Het zal toch niet, hè. Valt het hele feestje, waar we al sinds minstens februari naar uitkijken, in het water? Maar gelukkig valt het mee. Pluvius doet een halfzachte poging om de zaak een beetje op te frissen, maar ziet gelukkig al gauw in dat hij de party pooper is, waardoor de muziek altijd stopt. We kunnen rustig blijven buitenspelen.


En dat doen we dan ook. Eerst rijden we een half uur de Zijpenberg Zuid op en neer. Wat dus inderdaad hetzelfde wil zeggen als wat er staat. Als je beneden bent, dan fiets je naar boven. En verrassend genoeg rij je weer naar beneden als je boven bent. Dat laatste is trouwens het leukste stuk. Nou ja, technisch is het natuurlijk hetzelfde stuk, maar op de een of andere manier is er toch een verschil als je 't fietst.


Na dit achtbaan avontuurtje gaan we de omgeving even verkennen. De Posbank is altijd mooi om te fietsen. Net of je zo het buitenland in fietst. Zeker de omgeving rond het theehuis op de top is prachtig. Dat kun je eigenlijk niet vaak genoeg zien. Laten we daarom ook nog een half uurtje steeds naar die top fietsen. Maar omdat we liever lui dan moe zijn, doen we natuurlijk alleen het laatste stukje. Dat laatste, korte, ontzettend gemeen steile stukje van de boom (ja die), tot de thee-splitsing.


Jammer dat zo'n schoolreisje altijd sneller voorbij gaat dan je wilt. Maar weet je wat nou het leuke is? Het échte schoolreisje moet nog komen!