Archief‎ > ‎2015‎ > ‎

Voor paal liggen

Geplaatst 11 aug. 2015 13:41 door Siep de Vries   [ 15 mrt. 2016 15:49 bijgewerkt ]
'Paaltjuh!' Een bekende kreet in de fietsgroep en als je dat hoort moet je altijd de ogen even extra spitsen, want in de komende honderd meter staat er links, rechts, of in het midden een paaltje om te ontwijken. Of op alle drie de plekken. Al roepen we dan meestal 'Paaltjuhs!', maar die laatste 's' verwaait vaak in de wind. 

Het ontwijken zul je echt zelf moeten doen, want ze gaan geen centimeter aan de kant als je eraan komt. Hun goed recht natuurlijk, want ze hebben een taak: als 21e eeuwse poortwachters auto's tegenhouden die denken een mooie sluiproute te hebben gevonden. En ze nemen hun taak serieus, want ze zijn bereid om hun leven te geven om die auto's tegen te houden. Fietsers mogen er wel langs. Strak in het gelid blijven de wachters staan als je er langs zoeft. Altijd beducht op de auto die plotseling op kan doemen.

Maar toch, die paaltjes.. Ze bedoelen het goed hoor, maar ze zijn wel onverbiddelijk. Als je ze niet respecteert, dan kom je dat op de harde manier te weten: met de tanden op het asfalt.

In de twee ritten die ik afgelopen weekend heb gefietst heb ik twee fietsers gezien die op een paaltje geklapt waren. De een moest afgevoerd worden door een ambulance, de ander reed na wat aandringen met een gezicht vol bloed toch zelf nog maar even langs de dokterswacht. En nee, dat waren niet alleen maar van die idiote wielrenners die met oogkleppen op over het fietspad blazen. Ook fietsers op leeftijd die even een rondje wilden uitwaaien op hun e-bike, zijn het slachtoffer geworden van overijverige paaltjes.

Die paaltjes, daar moeten ze paal en perk aan stellen.