Archief‎ > ‎2016‎ > ‎

Het is tijd!

Geplaatst 25 sep. 2016 03:41 door Siep de Vries   [ 25 sep. 2016 10:36 bijgewerkt ]
Héhé, eindelijk is het zover. Maandenlang hebben we het er al over. Aanvalstactieken zijn besproken en uitgeprobeerd, tools zijn zorgvuldig geprepareerd en de locatie ligt er op en top bij. Vandaag is het ein-de-lijk tijd voor de Grinta barbecue!

Maar eerst nog even een ploegentijdrit. Het barbecuecomité van Grinta leek het wel verstandig om voor de barbecue een ploegentijdrit te houden, want anders komt al dat vlees nooit op bij die fietsers. Allemaal bang voor dat ene grammetje extra wat weer ten koste gaat van je gemiddelde snelheid. Het is wat.

De organisatie van Sport op de As wilde ons gelukkig wel terzijde staan en heeft voor ons een mooi parkoertje uitgezocht en ook nog wat concurrentie geregeld. Ze deden toch nog niks met de Centrale As en het is zonde om dat strakke asfalt ongebruikt te laten liggen. Ja, we gaan ver voor een geslaagde barbecue.

Mijn tijdrit begint al vroeg. Half acht moeten we namelijk verzamelen bij de tunnel richting Opeinde. En 's ochtends ben ik graag 'efficiënt' met mijn tijd. Maar gelukkig werkt ook deze keer mijn onfeilbare planning weer uitstekend en sta ik om twee voor half acht klaar bij de tunnel. De ploegleiders (lijders in dit geval) hebben we al vooruitgestuurd, want die moeten zoals het een ploegleider betaamt eerst nog even vergaderen.

Maar dankzij hun goede zorgen gaat onze inschrijving wel vlekkeloos. Een envelopje met rugnummers en transponders krijgen we overhandigd. Wel zelf nog even op je shirt en fiets monteren graag. 

En daar gaat het bijna mis. Doe-het-zelven voor tien uur 's ochtends is iets wat ik ook gewoon niet moet doen. Een glitch bij de montage van mijn transponder zorgt er bijna voor dat de hele tijdrit spaak loopt. Ik kan geen kant meer uit, maar gelukkig neemt Pieter het probleem resoluut in de tang. 

Woepsie. Het is nog vroeg..


Haai! We worden achtervolgd...


Wegkapitein vraagt zich af wie er toch zo staat te zwaaien

Met dat probleem uit de weg begint het avontuur. Parkoers opzoeken, infietsen op de snelweg en opstellen voor de start. We doen het alsof we al jaren niets anders doen. 

We laten ons aftellen door de KNWU bobo (glimmend oranje stropdas met een officiële Windsor knoop volgens mij) en gaan op weg. De wind en het parkoers hebben ze voor ons op elkaar uitgelijnd. We beginnen met 16 kilometer wind mee, dan de fiets omdraaien en vervolgens 16 kilometer tegenwind. Dus als je denkt dat je deze tijdrit kunt winnen op je bochtenskills, dan krijg je een zware dag. 

En we zijn op weg (Bron: Fokkie de Groot fotografie)



Weg op de snelweg


Rustig komen we op stoom. Zo'n tijdrit win je toch niet in de eerste meters (en wij winnen 'm sowieso niet trouwens) en dan blaas je je jezelf tenminste niet op in de eerste kilometer. Als we op snelheid zijn gaat het best lekker. Het duurt niet lang of we halen zelfs het eerste team al in. Motivatieboost! Dit smaakt naar meer, dus we schakelen er maar een tandje bij. 

Met snelheden die gepast zijn voor een snelweg, komen we sneller bij het keerpunt aan dan verwacht. Shit, hier begint de ellende. Open vlaktes en tegenwind blijven een slechte combinatie. We maken er maar het beste van en proberen het tempo vast te houden. Gelukkig doemt team nummer twee op in de verte. Motivatieboost! We bijten ons erin vast en knallen er overheen. Nou ja, niet echt er overheen natuurlijk. We rijden er gewoon langs. Maar je snapt de beeldspraak wel denk ik. 

Even lachen naar de fotograaf (bron: In-Dokkum)


En geloof het of niet, maar zelfs team nummer drie zien we aan de horizon verschijnen. Motivatieboost! We gaan er weer even goed voor zitten en ook zij gaan in de pocket. Niets staat nu meer in de weg voor een goede finish.

Tot in mijn ooghoek ineens een motor verschijnt. Waat?!! Team drie heeft zich hervonden en knokt zich terug. Zij aan zij zoeven we een stuk over de snelweg en langzaam worden we gepasseerd. Dit schreeuwt om een aanpassing in onze tactiek! 

We hergroeperen onze troepen en vechten ons terug. Deze keer verschalken we team drie definitief. Nu is het nog maar een klein stukje naar de finish, maar de wind begint zijn tol langzaam te eisen. Op het tandvlees nemen we voor de laatste keer het aquaduct en rijden we over de streep.

Zo. Dat zijn genoeg calorieën om met een gerust hart de barbecue in te gaan.


We staan zelfs nog voor de hotseats! (Hoi Biketeam Drachten)

Grinta powerrr. 38 km/u gemiddeld :-)


Fooood!



De hele tijdrit in vijf minuten


Highlights van de tijdrit


Officiele eindstand: 34 van 77