Archief‎ > ‎2016‎ > ‎

Quantum mecanicien

Geplaatst 20 mrt. 2016 16:51 door Siep de Vries   [ 20 mrt. 2016 17:00 bijgewerkt ]
In de natuurkunde lijkt het alsof we alles al zo'n beetje uitgeplozen hebben. We weten waarom de appel niet zo ver van de boom valt, of waarom het klokje thuis tikt. Joh, we weten zelfs waarom een gevolg een oorzaak heeft. 

Maar er is ook nog steeds een vakgebied 'hot and happening': Quantum mechanica.Dit is de subatomaire wereld waar de meest vage dingen gebeuren. Deeltjes die op twee plaatsen tegelijk zijn, deeltjes die met elkaar verbonden zijn met het halve universum ertussen, alles lijkt er mogelijk te zijn. En het is niet alleen maar theorie. Zo moet er bijvoorbeeld bij GPS locatiebepalingen rekening gehouden worden met quantum effecten, anders sta je niet op de plaats waar je denkt te staan. Hmmm.. Dat is eigenlijk van zichzelf ook best quantum, niet?

Nou wil ik hier niet doen of ik dit allemaal snap, want dat doe ik niet. Eigenlijk krijg ik er alleen maar hoofdpijn van. Maar het is wel razend interessant! En zelfs bij het fietsen zie je soms de effecten van deze mysterieuze wereld. 

Afgelopen zaterdag hadden we zo'n momentje. Op weg voor onze wekelijkse portie natuurkunde (en een broodje makreel) gebeurde er echt iets compleet onverklaarbaars. Lekke band nummer twee trad op, midden in de open vlakte. Nu is dat op zich niet echt zo'n quantum momentje. Het is vooral irritant. Maar van de nood een deugd makend, gooide onze mecanicien die met ons meerijdt op de snelle assistentiefiets er direct even een kluscursusje in. 

'Kijk, zo haal je het wiel uit je fiets. Dan de band eraf wippen tegenover het ventiel en dan rits, band eruit en rats, band erin. Eitje.' Driftig knikkend kijkt de rest van de groep toe. Stiekem allang blij dat onze snelle mecanicien mee is om de band te wisselen, want we staan hier wel een beetje op de tocht. En elke minuut die je hier niet hoeft te staan is er eentje.

'Zo. En nu gauw dat wiel er weer in, zodat we naar dat broodje makreel kunnen'. Maar daar waren Einstein, Planck en Bohr het dus niet mee eens. Dat wiel dat plusminus drie minuten geleden (zeg maar vlak voor de kluscursus), nog perfect in de fiets paste, was nu met geen mogelijkheid meer in de fiets te krijgen. Raarrrr... Is die fiets nu gekrompen? Of is dat wiel gegroeid? Is het eigenlijk wel dezelfde fiets?? Huh??? Nou, dit moet wel quantum mechanica zijn, want hier krijg je dus echt hoofdpijn van.

Met wat quantumtheorie van de koude grond en een gezonde portie bruut geweld van onze quantum mecanicien, zat het wiel ineens weer als gegoten. Nu maar wachten op die Nofietsbelprijs. En dat broodje makreel.