Archief‎ > ‎2016‎ > ‎

Spinning fever

Geplaatst 3 dec. 2016 13:41 door Siep de Vries   [ 3 dec. 2016 13:43 bijgewerkt ]
Normaal gesproken zijn we fanatieke atleten, die onze fietssport erg serieus nemen. Maar één keer per jaar, als het buiten zo donker is dat bijna niemand het kan zien, dan hebben we een hele bijzondere les. De paarse fietsbroek met wijde pijpen kan uit de kast, de heupen moeten nog wat losser dan normaal en de discobal glittert je tegemoet: het is tijd voor disco spinning!

Eigenlijk is het verschil met gewoon spinning niet zo groot: je fietst, er is muziek en er zit een trainer voor je neus die met sadistisch genoegen je net over het randje probeert te duwen. Alleen bij discospinning wordt dit pakket nog aangevuld met psychedelische lichtshows en muziek 'uit een bepaald tijdperk'.

En ja, dat is inderdaad dat tijdperk waar je heel hard van gaat fietsen, want je wilt heel graag naar huis. Het hele pakket komt aan bod. Ik weet niet eens meer precies wat er allemaal langs komt, maar het is allemaal uit de tijd van die grote zwarte CD's. Barbara Streisand, Diana Ross en natuurlijk.. de Bee gees! 



"Ah, ah, ah, Aaargh stay alive!" schiet er dan ook door mijn hoofd, als het melkzuur uit mijn benen spat bij de tweede serie van het tweede blok van vier sprintjes van acht seconden. Alsof de muziek zelf nog niet marteling genoeg is, zeg. Het klinkt zo simpel. Even acht tellen wat sneller trappen, hoe moeilijk kan het zijn?! 

Nou, blijkbaar nog niet moeilijk genoeg, want we breiden de oefening nog even uit met running waarbij je ook (acht tellen natuurlijk) door de knieën moet. Je gaat er gewoon rode en groene vlekken van zien. Al kan dat natuurlijk ook de lichtshow zijn.

En dat terwijl alles zo gemoedelijk begint! Voor de les wordt iemand met een surprise en een sintgedichtje in het zonnetje gezet. Het zal de stilte voor de storm zijn geweest, denk ik. 

De trainer heeft met al zijn mensenkennis gelukkig goed gezien dat hij ons tot het uiterste drijft in deze les. Want als goedmakertje heeft hij voor iedereen die het nodig heeft, na de les een 'hersteldrankje' geregeld. Je trauma verdrinken. Normaal ben ik geen voorstander, maar soms is het inderdaad de beste oplossing.

PS: en stiekem was dit natuurlijk gewoon een top les. Maar dat moet je niet verder vertellen... straks fietst iedereen in een paarse fietsbroek met wijde pijpen.