Archief‎ > ‎2016‎ > ‎

De Toerschouwers

Geplaatst 22 mei 2016 06:05 door Siep de Vries   [ 22 mei 2016 06:48 bijgewerkt ]
'U wordt verwacht om 07:56 bij het stadhuis van Bolsward'. 

Nee, rustig maar. Er is niks aan de hand. Ik ga niet emigreren en ik hoef ook niet een nieuw rijbewijs. Het is alleen maar de start van de Fietselfstedentocht 2016, waar we samen met een groepje van zo'n vijftienhonderd andere fietsers in de miezerregen, voor het stadhuis staan te wachten tot de plaatselijke fanfare is uitgetoeterd. 

Een fanfare die je uitgeleide doet bij een toertocht? Is dat niet wat vreemd?

Nou, de Elfstedentocht is een wat andere toertocht dan de gemiddelde toertocht. Bij andere toertochten zie je alleen racefietsen. Hier zie je alles met ongeveer twee wielen en (misschien) trappers. Het lijkt wel of de regel is dat er geen motor op mag zitten (sorry Femke), maar voor de rest moet je het zelf weten. Wil je op een tandem van PVC buis meedoen? Joh, waarom niet. Zit die hanekam niet lekker onder je helm? Nou, dan zet je hem er toch bovenop?! Fiets jij graag 230 kilometer met een trompet voor je snufferd? Leuk man, die muzikale begeleiding! Doen wij niet moeilijk over hoor, hier in Friesland. Dus als je dan vertrekt onder begeleiding van een fanfare, dan is dat helemaal niet vreemd. 


Hoi!


Maar niet alleen de start is anders. Ook de dorpen (pardon, steden) waar je doorheen fietst staan helemaal in het teken van De Tocht. Alles is versierd met vlaggen en lintjes en bijna de gehele bevolking is uitgelopen en staat je uitbundig aan te moedigen. Het lijkt zelfs wel of je een prijs kunt winnen als toeschouwer, want in het aanmoedigen zie je verschillende niveaus. 

Je hebt de basistoeschouwer die langs de kant staat te klappen en hier en daar iemand even een extra hart onder de riem steekt. Maar dat is echt het instapwerk. De gevorderde toeschouwer herken je aan de partytent in de voortuin, waar de complete familie onder zit, samen met een rokende barbecue en een snorrende bierkoelkast. Dit zijn echt de die-hards. Storm, regen of wind, het maakt allemaal niet uit. Zolang de sha-slicks nog sissen, wordt er gewoon aangemoedigd! Het is dan ook niet raar dat je je onderweg op de fiets af en toe afvraagt, wie nu eigenlijk naar wie kijkt. 

Hoihoi!

Door al deze gekkigheid onderweg vergeet je bijna dat je wel echt met een serieuze prestatie bezig bent. Want hoe dan ook, tweehonderddertig kilometer fietsen is echt een eind (zelfs het woord is lang). En dat merk je pas echt als je om niet nader te noemen redenen (ok, een goed verzorgde lunch samen met een start in de laatste startgroep) ineens in niemandsland fietst.


Souvenirtje. verkrijgbaar in Bolsward. Beperkte oplage



Dus ja, ik ben best trots op deze medaille. Ik heb 'm met bloed en zweet bij elkaar gereden (details opvraagbaar). Maar eigenlijk zouden de elfstedentoeschouwers ook een medaille moeten krijgen. Want zonder hen was dit in plaats van de Elfstedentocht, gewoon maar een lang eind fietsen. 


Even een dagje uit fietsen