Archief‎ > ‎2016‎ > ‎

Wat een weerman

Geplaatst 17 apr. 2016 12:37 door Siep de Vries   [ 17 apr. 2016 12:43 bijgewerkt ]
Weerman. Dat lijkt me nu echt een van de meest ondankbare beroepen die er bestaan. Nou ja, misschien staat bondscoach nog net iets hoger op de lijst, maar dan is weerman nog steeds een goeie tweede. Want ongeacht wat je voorspelt, gezeik krijg je toch. Of je zit er compleet naast met je voorspelling waardoor je de nodige familie picknicks in het water laat vallen, of je bent spot-on, maar het zint de mensen niet. Want als de zon teveel schijnt, dan krijg je de agrarische medemens tegen je, maar als het regent zo ongeveer de rest van de wereldbevolking. 

Sommige mensen denken namelijk dat weermensen het weer ook zelf maken. Dat ze na hun tv-optreden met een gieter en een zaklamp op een wolk gaan zitten om even hun voorspelling waar te maken. Maar dat heb ik laatst voor de zekerheid eens uitgezocht (je blijft nieuwsgierig he) en dat blijkt dus niet zo te zijn. Ik zal niet uitleggen hoe het precies zit (het is best ingewikkeld en ik snap het zelf ook niet helemaal), maar ik kan je verzekeren dat ze niet op een wolk met een gieter zitten. 

In elk geval hadden de weerlui dit weekend een makkie qua weer voorspellen, want het was altijd raak. Ze konden een willekeurig weerbericht van de afgelopen 112 jaar knippen en plakken, want er klopte altijd wel iets aan. Zo'n beetje alle weersoorten die we in Nederland op voorraad hebben, heb ik de afgelopen twee dagen op de fiets over me heen gekregen. Ik dacht altijd dat dat 'April doet wat ie wil' een geintje was, maar dat is dus niet zo. 

Het begon gisteren met storm en regen. Met de schuimkoppen op het water bij het Wide Ie, laveerden we met zo'n 20 kilometer per uur tegen de wind in. Ik hoorde zelfs nog iemand roepen dat het gekkenwerk was. Had ie ook wel gelijk in, want we zijn allemaal gek op fietsen en met die wind is het nog best werken. Maar zelfs in de storm blijft het leuk. Al moet je natuurlijk wel de nodige voorzorgsmaatregelen treffen met die wind. 

Daarom hadden we gisteren naast een wegkapitein (Ahoy!) ook een 'Bikend Hoofd Veiligheidsofficier' aangesteld in de ploeg. Ik vind het nu al een onmisbare kracht. Het geeft echt een veiliger gevoel op de fiets als je iemand in de groep hebt, die waarschuwt voor alle minder vergezochte tot heel vergezochte mogelijk min of meer gevaarlijke situaties, die zich op de weg in theorie wellicht zouden kunnen voordoen. We willen deze rol in de toekomst graag ook wat formeler maken door het hoofd veiligheidsofficier uit te rusten met een felgele windbreker, die het liefst zoveel mogelijk wappert. Want dan hoor je het beste waar ie fietst. 

Vandaag was de wereld qua wind wat gemoedelijker. Geen schuimkoppen te bekennen op het Wide Ie en deze keer hoefden we ook niet tegen de wind in te leunen. Maar april zou april niet zijn als ie niet wat verrassingen voor ons in petto had in de vorm van wat ijsregen met als toetje een gezonde portie hagel om nog even het voorhoofd een welverdiende massage te geven. En even later schijnt de zon of er niks gebeurd is. 

Och, ik gun het onze weerlui wel, hoor. Lekker zo'n weekendje zonder gezeik. Maar ik hoop wel dat ze binnenkort eens zonder die gieter op de wolk gaan zitten.