Archief‎ > ‎2018‎ > ‎

Iron man

Geplaatst 6 mei 2018 16:08 door Siep de Vries   [ 6 mei 2018 23:31 bijgewerkt ]

Ik heb stiekem gekeken tijdens onze pauze bij Spaak in Groningen, maar hij eet gewoon een broodje. Hij is niet in een onbewaakt moment de werkplaats van het fietscafe in gesneakt voor een portie gefrituurde kettingschakels overgoten met een sausje van geflambeerde remolie. Het was echt gewoon een broodje. Zelfs hetzelfde broodje als wat ik had. 


Dat was dan wel gegarneerd met chips, maar als je die chips in een computer duwt, dan is het enige wat het ding juist kan oplossen alles waar helemaal niks uitkomt. En verder stond er gewoon een colaatje naast. Helemaal niet een glas borrelende raketbrandstof ofzo. Raar.






Ik snap het niet. De beste man is minstens een half jaar in winterslaap geweest. Heeft geen fiets aangeraakt! Hij had er even niet zo'n zin in, zei hij. Maar de zon die nu eindelijk een beetje ontwaakt heeft hopelijk van het fietswaakvlammetje toch weer een fietsvuur gemaakt. Dus plotseling stond ie er deze ochtend weer. Klaar voor een ritje. Even op en neer naar Groningen voor een broodje, zegt ie. En als de Garmin 700 serie al een beetje raar doet, dan is een omweg ook niet erg, zegt ie. 


Nonchalant slingert ie zijn been over het zadel en trapt krakend de klinkers uit de straat alsof ie nooit is weggeweest. Onvermoeibaar.


Zou hij dan toch... Nee dat kan niet. Mijn fantasie slaat op hol. Robots fietsen niet.


Toch?