Archief‎ > ‎2019‎ > ‎

Bruggetjes en Bregjes, vluchten voor de vlechtjes

Geplaatst 5 feb. 2019 14:38 door Siep de Vries   [ 5 feb. 2019 14:42 bijgewerkt ]

Het is februari, de tijd is aangebroken om net te doen of het lente is en om lekker naar buiten te gaan voor een zonnig ritje op de racefiets. Een beetje kijken hoe de krokussen door de ijslaag heen proberen te breken en zo. 


Het slachtoffer van deze week is de winterzevenstedentocht, het kleine broertje van de winterelfstedentocht. Zeg maar de hamburger van de Happy Meal naast de Big Mac, maar met 90 kilometer nog steeds een tochtje die je wel voelt als je de afgelopen tijd niet al te veel gefietst hebt. Ideaal om het 'seizoen' weer mee te starten dus. En groooot pluspunt: je kunt gewoon om een uur of negen starten, in plaats van midden in de nacht. 


Dus zoals dat gaat met lekker lenteweer trekken we de wollen wanten weer aan, samen met twee ondershirts en twee fietsshirts, want we moeten die brandende zon wel een beetje buiten de deur houden. Isoleren is het devies! 




Met helm en licht bevroren tenen rijden we Sneek uit, op weg naar de eerste knippost in Ijlst (gaatjes kunnen niet van je stempelkaart af regenen, een hele slimme innovatie), wat net niet ver genoeg is om de motor echt op temperatuur te krijgen. Gelukkig is het stuk naar Sloten iets verder om te fietsen, al lassen we even een kleine break in om een lekke band te fixen en geen bosje water te geven. 


"Huh? Noorderlicht makelaars? Waar komen jullie vandaan?" Als we onze stempelgaatjes ophalen in het grootste café van Sloten, zien we plotseling in de hoek een Friese vlag met vlechtjes zitten, die druk naar onze shirts gebaart. Nou dacht ik altijd dat bregje een Fries woord was voor bruggetje, maar in Sloten blijkt dat er ook een bregje met een vlechtje is.. We zijn namelijk zojuist Bregje Vlechtje tegen het lijf gefietst, die met de selfiestick in de hand ons het fietsshirt van het lijf vraagt en haar neus steekt in allerlei technische details omtrent de neus van Wim. Ter plaatse bombardeert ze zichzelf tot fan van de 'knokploeg uit Drachten'. 


Ja, zo’n tochtje fietsen we met twee vingers in de neus


Knokploeg?? Nou hebben we allemaal wel wanten aan.. maar knokploeg?? Ik dacht dat dit gewoon een fietstochtje was. Wat staat ons dan nog te wachten? Hoog tijd om maar weer door te fietsen geloof ik. Langs het IJsselmeer staat een stevige wind tegen, maar met 'Ruben de Ragger' op kop, knokken we ons tegen de wind in. Stavoren komt in zicht. Tijd voor een gaatje. 


'Hallooo! Knokploeg!' Oh nee.. daar staat dat Friese Vlechtje weer. We proberen ons langs het bregje te wurmen zonder een Samsung in de snufferd te krijgen, wat wonderbaarlijk genoeg ook nog lukt door een afleidingsmanoeuvre van een andere fietser.


Oef! Daar zijn we goed weggekomen. Eigenlijk wilden we onze koffiestop doen, maar onder de plaatselijke huidige omstandigheden lijkt het ons beter om maar zo gauw mogelijk door te fietsen naar Hindeloopen. Tijd om een dwaalspoor uit te zetten. We halen ons knipje en fietsen een stuk tegen de route in. Het lijkt te werken, want het publiek ter plaatse is helemaal van slag. 


Zo. Tijd voor koffie. In de anonimiteit van een leeg restaurant aan de uiterste rand van Hindeloopen, ver van de zevenstedenroute, wanen we ons veilig.  


Maar niet voor lang.


Net als de koffie besteld is, zie ik door het raam een Friese vlag aan komen wapperen. En het is zeker geen vreemdeling, die verdwaald is. 'Hallooo! Knokploeg!'


Oh ooh..


Te laat om weg te duiken en te vroeg om de koffie weg te klokken. We zitten in de val. Ze doet net of ze de weg kwijt is en de knippost niet kan vinden, maar ik heb zo mijn twijfels. Zo duidelijk als we kunnen leggen we uit dat de knippost echt niet hier is, maar verderop. 


Groupiefoto


We nemen onze tijd voor de tosti's en snert. De vertragingstactiek lijkt te werken. Als we voorzichtig om het hoekje gluren in Workum, zijn er geen vlechtjes te bekennen. Pfiew. De tegenwind naar Bolsward gaat als vanzelf.


Vanaf Bolsward worden we automatisch teruggeblazen naar Sneek, waar de medaille al klaarligt. Met twee ferme handdrukken en felicitaties wordt ie ceremonieel uitgereikt. 



De knokploeg heeft de zeven steden verslagen.