Archief‎ > ‎2016‎ > ‎

Trump

Geplaatst 28 jan. 2016 12:36 door Siep de Vries   [ 28 jan. 2016 12:49 bijgewerkt ]
In Februari organiseert Bewegingscentrum Drachten weer de midwinteravondatbtocht. Een mooi woord voor Scrabble, zeker op 3x woordwaarde. Maar die tocht is vooral 6x fun. Zeker als je een van de voorrijders mag zijn, want dan behoor je tot een van de uitverkorenen die zelfs heeft mogen zien waar je eigenlijk langs fietst.

De bedoeling is namelijk dat je de midwinteravondatbtocht in het donker rijdt. Winteravond, weet je wel? En in het bos struikel je ook tegenwoordig nog niet echt over de lantaarnpalen. Een lampje op je stuur is dan ook wel handig, zodat je in elk geval nog net ziet dat je op het punt staat om een sloot in te fietsen. Bij de betere bouwplaats kun je wel geschikte lampen vinden. Die vierkante van zo'n 2000 watt zijn het meest geschikt.

Afgelopen zondagochtend was de eerste verkenning van de midwinteravondatbtochtroute (ik moet dit woord echt een keer proberen bij Scrabble) en dat was natuurlijk ook een ideaal moment om mijn gloednieuwe ATB de vuurdoop te geven. Want die eerste rit op een nieuwe fiets is altijd speciaal. Je moet elkaar toch even leren kennen. Even checken of de onderlinge werkverhouding goed liggen enzo. Kijken of ie naar de baas luistert.

Gelukkig lijkt ie goed afgericht te zijn. De fiets gaat vooruit als je op de trappers duwt, naar links als je naar links stuurt en zelfs naar rechts als je de andere kant op stuurt. Zo, met die basisdingen uit de weg, komt het nu natuurlijk op de details aan. Het komt natuurlijk allemaal erg precies voor zo'n fietsconnaisseur als ik. 

Zadel goed? Check.
Stuur op de goeie plek? Check, zit aan de voorkant.
Remmen waar je ze verwacht? Top.

Maar wacht.. Hij stuurt wel een klein beetje zwalkend.. Dronken kan ie haast niet zijn, want het is nog niet eens negen uur. Ik denk dat ik de banden toch net wat te zacht heb. Een probleem wat makkelijk op te lossen is, want ik neem altijd mijn redder in nood, mijn rots in de fietsbranding en mijn eeuwige steun en toeverlaat mee. 

Mijn minifietspomp (ook een leuk woord) heeft me inmiddels al zo vaak uit hachelijke situaties gehaald, dat ik het ding misschien maar een naam moet geven. Trump is wel een mooie naam, want dat is ook een echte blaaskaak die graag alles onder druk zet. En die naam klinkt ook wel een beetje als het geluid van een fietspomp. Trump dus.

Trump is klein van formaat, maar groots in daden. Dus als ik bij BCD ben aangekomen, heb ik met een paar welgemikte fietspompbewegingen (ja, Scrabble) de band al vlotjes weer op druk. Tevreden schroef ik Trump weer van het ventiel en kijk een halve seconde later eerst lichtelijk verbaasd naar een lege band, en vervolgens naar Trump, waar iets uitsteekt wat er zeker weten niet bij hoort.

Huh? Oeps.. Leermomentje: een fietsventiel bestaat dus blijkbaar uit twee delen, en die delen kunnen ook van elkaar gescheiden worden. Nooit geweten, terwijl ik toch echt een ervaren bandenpomper ben. Maar als je die onderdelen van elkaar scheidt, is het gevolg alleen wel dat alle bandenlucht weer in buitenlucht is veranderd. Dat fietsventielonderdeeltje (ik ben ECHT op dreef vandaag) blijk je gelukkig wel weer in het ventiel terug te kunnen draaien, dus geen man overboord. Trump mag zich nog een keer druk maken en voor ik het doorheb, heb ik weer één volle band en twee lamme armen.

Met Trump weer in de achterzak, kunnen we eindelijk op weg om met de rest van de groep de route te verkennen en de ATB natuurlijk even helemaal uit te proberen.  

De ATB is echt helemaal super. Wat een cool apparaat is dat. Ik kan er zoveel over schrijven dat het wel een los verhaal kan worden.

En de route? Dat vertel ik wel na de midwinteravondatbtochtavond (yes, bonuspunten!), want ik ga natuurlijk niet verklappen, wat de bikers straks niet te zien krijgen. Als je dat wilt weten, fiets dan maar mee met het BCD!