Archief‎ > ‎2016‎ > ‎

Tussendoortje

Geplaatst 20 sep. 2016 13:15 door Siep de Vries   [ 28 sep. 2016 02:34 bijgewerkt ]
Het ene moment heb je nog allemaal plannen voor het weekend, het andere moment zit je ineens op de fiets in Zuid-Limburg voor een rondje heuvels. Een collega had een plekje over en vroeg of ik ook mee wilde fietsen. Een volledig geregelde hoogtestage, een week voor mijn beruchte tijdrit samen met de Boornstayers uit Akkrum? Tuurlijk! Betere voorbereiding kan toch haast niet! (Toch? Ahum..)

Want geloof het of niet, maar Zuid-Limburg heeft zowaar nog meer toertochten dan de legendarische Amstel Gold Race. En die andere tochten zijn misschien nog wel mooier dan de alom bekende klassieker. Dit weekend stond er de Mergel Heuvelland tweedaagse op het programma. Ook een soort Amstel Gold Race, maar dan wat rustiger. Oh, en een dag extra natuurlijk. De prijs/kwaliteit is prima: Twee voor de prijs van één (driekwart Amstel Gold Race)! En als je van wat afwisseling houdt dan kan dat ook, want voor zowel ATB als racefiets zijn er routes. Maar als raceliefhebber doe ik natuurlijk de racefiets versie.

Echt waar! Twee routes voor de prijs van nog niet één!


Echt ideaal deze tocht joh. Waar je bij de Amstel Gold Race met duizenden andere fietsers de fuik bij de start inrijdt, fiets je hier op het gemak onder een party tentje door en kun je op pad. En mocht je nu denken: 'Nou, dan zal alles wel met de Limburgse slag gedaan worden...', dat is dus niet zo. De tochten zijn perfect geregeld en ook op de bevoorradingspunten kun je van alles krijgen. Je komt zowat zwaarder thuis dan dat je vertrokken bent. 

Een paar Boornstayers. En verse sinaasappels. En appels. En bananen. 
En koeken. En nog meer koeken. En NOG meer koeken!


De eerste dag rij je vooral door België. En ook in België hebben ze een paar smerige kuitenbijters gebrouwen. Vooral de Heid des Chênes is een echte aanrader. Waarschijnlijk is deze klim ooit aangelegd door een sadistische monnik die zat was van het abdijbier brouwen, en een andere manier zocht om zo snel mogelijk dichtbij God te zijn. Een weg die regelrecht de hemel in prijkt, waarbij het melkzuur al je benen in schiet als je er alleen nog maar naar kijkt. Kom je boven zonder af te stappen, dan mag je jezelf gerust een schouderklopje geven (en een kuitmassage). 

Steile kl*tebulten ook, daar in Limburg..


De zondag gaat met name door het Amstel Gold Race gebied. Veel van de bekende klimmen kom je tegen, zoals bijvoorbeeld de Keutenberg en de Camerich. Maar er zijn ook een paar onbekende juweeltjes. Over het algemeen zijn het mooie glooiende paden, waarbij je vooral dankbaar bent voor de kwaliteit van het asfalt. Want waar je op de zaterdag in België nog wel eens hier en daar een 'wegopbreking' (lees: een gigantische krater) in het asfalt moet ontwijken, is dat in Limboland prima voor de bakker. 

Ik heb me dit weekend in elk geval prima vermaakt. Wat een leuke verrassing was dit! 


Filmpje!

Nog een filmpje!